leather

تاریخ

مشخص نیست اولین بار چه زمانی از چرم برای ساختن کفش استفاده شد، اما اولین کشف شده توسط باستان شناسان در غار ارمنی در سال 2010 حفاری شد. تخمین زده می شود که 5500 سال قدمت داشته باشد - بین عصر نوسنگی و عصر برنز - این کفش از یک تکه پوست گاو ساخته شده است. یک آستر چمنی

کفش معروف مومیایی یخچال اوتسی حدود 5300 سال قدمت دارد. این ساختار کفش به طرز شگفت آوری پیچیده بود. رویه (کفش بیرونی) از پوست آهو با سمت مو رو به بیرون به عنوان محافظت در برابر رطوبت و زیره آن از پوست خرس با سمت مو رو به داخل ساخته شده بود که خاصیت حفظ حرارت عالی را ارائه می دهد.

اما اعتقاد بر این است که اولین نمایش افرادی که کفش می پوشند، نقاشی های شکارچیانی است که در غار آلتامیرا در اسپانیا یافت شده اند و قدمت آن به حدود 15000 سال پیش می رسد.

قدیمی ترین کفش واقعی یک جفت صندل بود که توسط باستان شناسان غار تحقیقاتی آرنولد در میسوری، ایالات متحده آمریکا کشف شد. ساخته شده از گیاهان آنها 8300 سال قدمت دارند.

چرا چرم؟

کفش ها از مواد مختلف و در رنگ ها و شکل های بی نهایت ساخته می شوند. در روزهای اولیه، شکل و ظاهر یک کفش صرفاً برای محافظت از پا در برابر آسیب ها و آب و هوا بود. با این حال، در دوران مدرن‌تر، سبک‌های کفش به شدت تحت تأثیر مد بوده و برای نشان دادن وضعیت پوشنده استفاده می‌شود. کفش‌های مدرن علاوه بر راحت‌تر بودن و مناسب‌تر بودن با آب و هوا، به‌خصوص برای مصارف خاص، از جمله کفش‌های زنانه و مردانه، دمپایی، کفش‌های کتانی، چکمه، چکمه‌های پیاده‌روی، صندل و موارد دیگر طراحی شده‌اند.

در طول قرن ها، چرم ماده اولیه کفش بوده است، عمدتاً به این دلیل که همیشه به مقدار کافی در دسترس بوده است. امروزه، اگرچه از مواد مختلفی برای ساخت کفش استفاده می شود، به دلایلی چرم همچنان در اولویت قرار دارد. بدون از دست دادن قابلیت تنفس می توان آن را شکل داد، دوخت و ضد آب کرد. همچنین بسیار قوی است و محافظت عالی در برابر آسیب های پا را ارائه می دهد. در مقایسه با کفش های چرمی که از مواد دیگر ساخته شده اند، هرگز به اندازه کفش های چرمی عرق نخواهید کرد. در حالی که پارچه قابلیت تنفس نیز دارد، کیفیت ضدآب آن و سطح محافظتی که در برابر صدمات ایجاد می کند به طور قابل توجهی پایین تر از چرم است. از طریق این خواص برتر، چرم همچنان بهترین ماده برای کفش است. اکثر مواد جایگزین صرفاً به دلایل قیمتی پردازش می شوند.

مواد و ارقام

طیف گسترده ای از چرم ها برای ساخت رویه کفش استفاده می شود و همیشه نمی توان به راحتی بین انواع آن ها تفاوت قائل شد. متداول ترین انواع چرم عبارتند از: چرم صاف رنگدانه ای (روکش چسب رنگدانه در سمت دانه)، چرم آنیلین (چرم کنار دانه منافذ باز)، چرم مومی یا روغنی، جیر و نوبوک. پوست گاو دباغی شده با سبزیجات معمولاً برای چرم زیره فرآوری می شود. در اروپا، تولیدکنندگان کفش موظفند نوع مواد و فرآیندها را به وضوح بیان کنند.

بالای درخت خرید کفش آمریکا است. از نظر آماری، هر آمریکایی هر سال شش جفت کفش می‌خرد. در اروپا، ژاپن و کانادا، مصرف کنندگان سالانه بین 3 تا 5 جفت کفش خریداری می کنند، در حالی که مشتریان چینی به طور متوسط سالانه 2.5 جفت کفش می خرند.

در آلمان، هر زن 17.3 جفت کفش در خانه دارد و مردان 8.2 جفت (طبق نظرسنجی انجام شده در سال 2014). این آمار با رفتار خروجی نیز تایید می شود. طبق یک مطالعه در سال 2015، زنان دو برابر مردان برای خرید کفش هزینه می کنند.

الزامات برچسب زدن برای کفش

در اروپا، تولیدکنندگان کفش باید الزامات برچسب زدن روی تمام اقلام خود را رعایت کنند. آنها موظفند مواد دقیق مورد استفاده در ساخت قسمت های مختلف کفش را به صورت کلمه یا علامت به وضوح بیان کنند.

اجزای زیر یک کفش باید از نظر مواد مورد استفاده شناسایی شوند:

Fibel27.jpg Fibel28.jpg Fibel29.jpg

تصویر 1: قسمت بالایی: سطح بیرونی قسمت بالایی.

تصویر 2: آستر و کفی: سطح آستر و کفی داخل کفش.

تصویر 3: کفی: کفی بیرونی که با کف در تماس است.

ماده مشخص شده باید 80 درصد کل مواد مصرفی را تشکیل دهد. در صورت پردازش چندین ماده (مانند چرم و منسوجات به عنوان ماده رویه)، مواد اصلی باید مشخص شوند.

مواد زیر متمایز می شوند:

Fibel30.jpg Fibel31.jpg Fibel32.jpg Fibel33.jpg

تصویر 1: چرم: این پوست و پوست حیوانی است بدون هیچ تغییری در ساختار اصلی الیاف. موادی که از الیاف چرمی حل شده یا خرد شده تشکیل شده و به صورت ورقه پردازش می شوند، "چرم" نیستند. ضخامت هر لایه یا لایه رنگی روی سطح چرم نباید از 0.15 میلی متر بیشتر باشد.

تصویر 2: چرم روکش دار: این چرم با رنگ یا لایه ای با ضخامت بیشتر از 0.15 میلی متر، اما حداکثر 1/3 ضخامت کل. هر چیزی بالاتر از این باشد، پس باید به عنوان چرم مصنوعی توصیف شود.

تصویر 3: نساجی: به معنای تمام پارچه های طبیعی و مصنوعی است.

تصویر 4: سایر مواد: تمام موادی که در گروه های بالایی پوشانده نشده اند، مانند لاستیک یا پلاستیک برای کف پا را پوشش می دهد.

کیفیت چرم کفش

معیارهای زیادی برای تعیین کیفیت یک کفش وجود دارد:

پایداری مالشی (مقاومت سطح چرم در برابر سایش مکانیکی)

نفوذپذیری بخار آب

مقاومت پارگی (نیرویی که باید برای افزایش پارگی های موجود اعمال شود)

تغییر رنگ (لکه شدن جوراب ناشی از آستر چرمی داخل کفش)

چسبندگی رنگ چرم

رفتار خمشی

پایداری نور (مقاومت رنگ مواد در برابر محو شدن)

خرید کفش مردانه ارسی و کفش زنانه چرم ارسی از سایت و شعب چرم ارسی امکان پذیر است.

منبع: https://www.leather-dictionary.com/

تاریخ

مشخص نیست اولین بار چه زمانی از چرم برای ساختن کفش استفاده شد، اما اولین کشف شده توسط باستان شناسان در غار ارمنی در سال 2010 حفاری شد. تخمین زده می شود که 5500 سال قدمت داشته باشد - بین عصر نوسنگی و عصر برنز - این کفش از یک تکه پوست گاو ساخته شده است. یک آستر چمنی

کفش معروف مومیایی یخچال اوتسی حدود 5300 سال قدمت دارد. این ساختار کفش به طرز شگفت آوری پیچیده بود. رویه (کفش بیرونی) از پوست آهو با سمت مو رو به بیرون به عنوان محافظت در برابر رطوبت و زیره آن از پوست خرس با سمت مو رو به داخل ساخته شده بود که خاصیت حفظ حرارت عالی را ارائه می دهد.

اما اعتقاد بر این است که اولین نمایش افرادی که کفش می پوشند، نقاشی های شکارچیانی است که در غار آلتامیرا در اسپانیا یافت شده اند و قدمت آن به حدود 15000 سال پیش می رسد.

قدیمی ترین کفش واقعی یک جفت صندل بود که توسط باستان شناسان غار تحقیقاتی آرنولد در میسوری، ایالات متحده آمریکا کشف شد. ساخته شده از گیاهان آنها 8300 سال قدمت دارند.

چرا چرم؟

کفش ها از مواد مختلف و در رنگ ها و شکل های بی نهایت ساخته می شوند. در روزهای اولیه، شکل و ظاهر یک کفش صرفاً برای محافظت از پا در برابر آسیب ها و آب و هوا بود. با این حال، در دوران مدرن‌تر، سبک‌های کفش به شدت تحت تأثیر مد بوده و برای نشان دادن وضعیت پوشنده استفاده می‌شود. کفش‌های مدرن علاوه بر راحت‌تر بودن و مناسب‌تر بودن با آب و هوا، به‌خصوص برای مصارف خاص، از جمله کفش‌های زنانه و مردانه، دمپایی، کفش‌های کتانی، چکمه، چکمه‌های پیاده‌روی، صندل و موارد دیگر طراحی شده‌اند.

در طول قرن ها، چرم ماده اولیه کفش بوده است، عمدتاً به این دلیل که همیشه به مقدار کافی در دسترس بوده است. امروزه، اگرچه از مواد مختلفی برای ساخت کفش استفاده می شود، به دلایلی چرم همچنان در اولویت قرار دارد. بدون از دست دادن قابلیت تنفس می توان آن را شکل داد، دوخت و ضد آب کرد. همچنین بسیار قوی است و محافظت عالی در برابر آسیب های پا را ارائه می دهد. در مقایسه با کفش های چرمی که از مواد دیگر ساخته شده اند، هرگز به اندازه کفش های چرمی عرق نخواهید کرد. در حالی که پارچه قابلیت تنفس نیز دارد، کیفیت ضدآب آن و سطح محافظتی که در برابر صدمات ایجاد می کند به طور قابل توجهی پایین تر از چرم است. از طریق این خواص برتر، چرم همچنان بهترین ماده برای کفش است. اکثر مواد جایگزین صرفاً به دلایل قیمتی پردازش می شوند.

مواد و ارقام

طیف گسترده ای از چرم ها برای ساخت رویه کفش استفاده می شود و همیشه نمی توان به راحتی بین انواع آن ها تفاوت قائل شد. متداول ترین انواع چرم عبارتند از: چرم صاف رنگدانه ای (روکش چسب رنگدانه در سمت دانه)، چرم آنیلین (چرم کنار دانه منافذ باز)، چرم مومی یا روغنی، جیر و نوبوک. پوست گاو دباغی شده با سبزیجات معمولاً برای چرم زیره فرآوری می شود. در اروپا، تولیدکنندگان کفش موظفند نوع مواد و فرآیندها را به وضوح بیان کنند.

بالای درخت خرید کفش آمریکا است. از نظر آماری، هر آمریکایی هر سال شش جفت کفش می‌خرد. در اروپا، ژاپن و کانادا، مصرف کنندگان سالانه بین 3 تا 5 جفت کفش خریداری می کنند، در حالی که مشتریان چینی به طور متوسط سالانه 2.5 جفت کفش می خرند.

در آلمان، هر زن 17.3 جفت کفش در خانه دارد و مردان 8.2 جفت (طبق نظرسنجی انجام شده در سال 2014). این آمار با رفتار خروجی نیز تایید می شود. طبق یک مطالعه در سال 2015، زنان دو برابر مردان برای خرید کفش هزینه می کنند.

الزامات برچسب زدن برای کفش

در اروپا، تولیدکنندگان کفش باید الزامات برچسب زدن روی تمام اقلام خود را رعایت کنند. آنها موظفند مواد دقیق مورد استفاده در ساخت قسمت های مختلف کفش را به صورت کلمه یا علامت به وضوح بیان کنند.

اجزای زیر یک کفش باید از نظر مواد مورد استفاده شناسایی شوند:

Fibel27.jpg Fibel28.jpg Fibel29.jpg

تصویر 1: قسمت بالایی: سطح بیرونی قسمت بالایی.

تصویر 2: آستر و کفی: سطح آستر و کفی داخل کفش.

تصویر 3: کفی: کفی بیرونی که با کف در تماس است.

ماده مشخص شده باید 80 درصد کل مواد مصرفی را تشکیل دهد. در صورت پردازش چندین ماده (مانند چرم و منسوجات به عنوان ماده رویه)، مواد اصلی باید مشخص شوند.

مواد زیر متمایز می شوند:

Fibel30.jpg Fibel31.jpg Fibel32.jpg Fibel33.jpg

تصویر 1: چرم: این پوست و پوست حیوانی است بدون هیچ تغییری در ساختار اصلی الیاف. موادی که از الیاف چرمی حل شده یا خرد شده تشکیل شده و به صورت ورقه پردازش می شوند، "چرم" نیستند. ضخامت هر لایه یا لایه رنگی روی سطح چرم نباید از 0.15 میلی متر بیشتر باشد.

تصویر 2: چرم روکش دار: این چرم با رنگ یا لایه ای با ضخامت بیشتر از 0.15 میلی متر، اما حداکثر 1/3 ضخامت کل. هر چیزی بالاتر از این باشد، پس باید به عنوان چرم مصنوعی توصیف شود.

تصویر 3: نساجی: به معنای تمام پارچه های طبیعی و مصنوعی است.

تصویر 4: سایر مواد: تمام موادی که در گروه های بالایی پوشانده نشده اند، مانند لاستیک یا پلاستیک برای کف پا را پوشش می دهد.

کیفیت چرم کفش

معیارهای زیادی برای تعیین کیفیت یک کفش وجود دارد:

پایداری مالشی (مقاومت سطح چرم در برابر سایش مکانیکی)

نفوذپذیری بخار آب

مقاومت پارگی (نیرویی که باید برای افزایش پارگی های موجود اعمال شود)

تغییر رنگ (لکه شدن جوراب ناشی از آستر چرمی داخل کفش)

چسبندگی رنگ چرم

رفتار خمشی

پایداری نور (مقاومت رنگ مواد در برابر محو شدن)

خرید کفش مردانه ارسی و کفش زنانه چرم ارسی از سایت و شعب چرم ارسی امکان پذیر است.

منبع: https://www.leather-dictionary.com/